'اکسپدیشن خدمات' جیانگسو وود در بنگلادش: یک مدل بومی سازی

بنگلادش، یک نیروگاه جهانی برنج، با ناکارآمدی‌های شدیدی مواجه شد: مکانیزاسیون کم (<30%)، تلفات زیاد پس از برداشت (15-20%)، و اقامتگاه‌های مکرر محصولات ناشی از موسمی. برداشت دستی سنتی بهره وری را به کمتر از 0.5 هکتار در روز محدود می کند و ناامنی غذایی را تشدید می کند.

برداشت‌کننده‌های آبی-خاکی سفارشی Wode با مسیرهای پهن‌شده برای مزارع گل‌آلود و سیستم‌های برش مبتنی بر هوش مصنوعی برای کاهش تلفات اسکان تا ۷۰٪. 4 مرکز منطقه ای در داکا و چیتاگونگ با تکنسین های چند زبانه ایجاد کرد که پاسخ اضطراری 4 ساعته و تحویل 24 ساعته قطعات را ارائه می دهد.

تا سال 2024، وود 35 درصد از بازار برداشت محصول بنگلادش را به خود اختصاص داد و از رقبای ژاپنی پیشی گرفت. راندمان برداشت به 2.8 هکتار در روز/واحد افزایش یافت، که تلفات را به 4 درصد کاهش داد و به ارزش سالانه 180 میلیون دلار افزود.